The Weight - piosenka kanadyjskiej grupy The Band, napisana przez Robbie Robertsona. Ukazała się na pierwszym albumie zespołu Music from Big Pink, wydanym w 1968. Piosenka zajęła 41 miejsce w rankingu Rolling Stone’s 500 Greatest Songs of All Time.
Treść piosenki przywołuje liczne aluzje Biblijne. Bohater utworu odbywa alegoryczną podróż z Nazareth (region w Pensylwanii) w poszukiwaniu miejsca spoczynku. Po drodze spotyka: człowieka, który odmawia pomocy (Hey, mister, can you tell me where a man might find a bed?”, He just grinned and shook my hand, and “No!”, was all he said); Carmen, która nie może wybrać się w podróż ze względu na swojego Diabła (I gotta go, but my friend [Devil] can stick around); Crazy Chestera, który chce wskazać drogę do hotelu w zamian za zaopiekowanie się jego psem oraz Luka, który w oczekiwaniu Apokalipsy porzuca swoich bliskich. Absurdowi zachowań napotkanych ludzi przeciwstawiona zostaje samotność, ale i indywidualizm wędrującego bohatera. Zdaniem wielu krytyków bohater jest również symboliczną postacią przedstawiającą kontrkulturę, a także archetypem zbuntowanego rockersa.
Utwór wszedł w skład soundtracku do filmu Easy Rider.
“Zew krwi“ - utwór zespołu IRA pochodzący z albumu 1993 rok. Został zamieszczony na dziesiątej pozycji na krążku, trwa 3 minuty i 30 sekund i jest trzecim co do najkrótszego utworu z płyty.
Jest to bardzo ostry, dynamiczny i energiczny utwór, w którym przeważają ostre i melodyjne riffy gitarowe, posiada także melodyjną solówkę gitarową. Piosenka jest autorstwa gitarzysty Kuby Płucisza. Utwór dość często pojawiał się na koncertach promujących krążek. Nie był w ogóle grany na koncertach akustycznych zespołu. Utwór nie znalazł się na żadnej z obu płyt koncertowych zespołu.
W 1994 roku przy okazji nagrywania czwartego krążka Znamię zespół nagrał nową wersję tego utworu. Jest ona znacznie krótsza, bo trwa 2 minuty i 58 sekund. Brzmieniowo jest zachowana podobnym ostrym i dynamicznym klimacie.
Obecnie utwór nie jest w ogóle grany na koncertach zespołu.
Tekst utworu
Orik- krasnolud, przyjaciel Eragona należący do klanu Dûrgrimst Ingeitum. Adoptowany przez Hrothgara, gdy jego rodziców zabrała zaraza. Przyrzeczony Hvedrze, córce swojej ciotki Vardrûny. Został wysłany w podróż z Eragonem, Saphirą i Aryą do stolicy elfów- Ellesméry by doglądać paktu zawartego między elfami i Vardenami dotyczącego wyszkolenia Jeźdźców. Jako jedyny krasnolud w dziejach latał na smoku.
Podróż w nieznane (Destination Unknown lub So Many Steps to Death) - powieść Agathy Christie z 1955 roku.
Śmierć dziecka i rozstanie z mężem to jeszcze nie koniec, jak przekonuje się główna bohaterka książki. Zrozpaczona, zamierza popełnić samobójstwo, jednak dostaje bardziej atrakcyjną propozycję skończenia z życiem. Tylko, że po czasie, już wcale nie ma na to ochoty.
Dwie wieże (ang. The Two Towers) to drugi tom powieści (błędnie nazywanej trylogią) pt. Władca Pierścieni autorstwa J.R.R. Tolkiena - jednego z najbardziej popularnych pisarzy XX wieku, uważanego za prekursora gatunku literackiego fantasy. Tom ten obejmuje księgę trzecią (”Zdrada Isengardu”) i czwartą (”Podróż do Mordoru”) powieści, a został po raz pierwszy wydany 11 listopada 1954 r. w Wielkiej Brytanii.
Toczy się wiele dyskusji co do znaczenia tytułu. Sam Tolkien, w jednym z wywiadów mówi, że tytuł odnosi się do Isengardu i Minas Morgul
Głównym wątkiem jest podróż drużyny do Mordoru i zdrada Sarumana.
W książce, Frodo Baggins i Sam Gamgee, są prowadzeni do Mordoru przez Golluma. Aragorn, Legolas i Gimli szukają Pippina i Merry’ego, którzy zostali porwani przez Uruk-hai.
Ljuben Diłow (ur. 25 grudnia 1927), pisarz bułgarski tworzący science fiction. Autor wielu opowiadań, nowel, bajek dla dzieci oraz powieści. Debiutował w 1951 roku. W 1953 r. ukazuje się jego pierwsza książka, powieść obyczajowa Гълъби над Берлин (Gołębie nad Berlinem), oparta na wspomnieniach z pobytu w Niemczech w czasie II wojny światowej, lecz już wkrótce w jego dziełach elementy fantastyki zaczynają dominować. Do najlepszych jego dzieł należą powieści Ciężar skafandra (Тежестта на скафандъра, 1969) oraz Długa podróż Ikara (Пътят на Икар, 1974). Wielokrotnie nagradzany, otrzymał m.in. w 1976 nagrodę specjalną na III konwencie miłośników SF Eurocon.
Opowiadanie “Ostatni wywiad Adama Susbe ukazało się w nr 1/83 Fantastyki; opowiadanie “Noworoczna tragedia” ukazało się w nr 7/86 Fantastyki; opowiadanie Proszę zapiąć pasy zawiera 1/84 nr Fikcji i Faktów.
Księga robotów - zbiór opowiadań Stanisława Lema. Po raz pierwszy wydany nakładem wydawnictwa Iskry w roku 1961.
Zbiór zawiera następujące opowiadania (poza Formułą… i Terminusem należą one do cyklu Dzienniki gwiazdowe i zostały one wydane pod tym tytułem w późniejszych edycjach Dzienników…):
Na podstawie opowiadania Profesor Zazul - ze wspomnień Ijona Tichego w 1965 roku powstał polski film (Profesor Zazul) w reżyserii Marka Nowickiego oraz Jerzego Stawickiego.
Księga robotów - zbiór opowiadań Stanisława Lema. Po raz pierwszy wydany nakładem wydawnictwa Iskry w roku 1961.
Zbiór zawiera następujące opowiadania (poza Formułą… i Terminusem należą one do cyklu Dzienniki gwiazdowe i zostały one wydane pod tym tytułem w późniejszych edycjach Dzienników…):
Na podstawie opowiadania Profesor Zazul - ze wspomnień Ijona Tichego w 1965 roku powstał polski film (Profesor Zazul) w reżyserii Marka Nowickiego oraz Jerzego Stawickiego.
Pomnik Poległym i Pomordowanym na Wschodzie w Warszawie - monumentalny pomnik autorstwa Maksymiliana Biskupskiego odsłonięty 17 września 1995 roku. Znajduje się u zbiegu ulic Muranowskiej i gen. Władysława Andersa w Warszawie. Przedstawia stos krzyży na wagonie kolejowym bez ścian który ustawiony jest na torach, a na każdym podkładzie szyn widnieje nazwa miejscowości znanych z kaźni narodu polskiego w ZSRS. Został on wybudowany ku czci Polaków wywiezionych do łagrów na Syberii. Pomnikiem w szczególności opiekują się członkowie Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich i organizacji kombatanckich. W 1999 r. modlił się tu Jan Paweł II podczas VII pielgrzymki do Polski. Obok pomnika w 2006r. podczas pielgrzmki do Polski swoim papapmobile przejeżdżał też Benedykt XVI.
Miguel Corte-Real (ok. 1450 - 1502) – portugalski żeglarz i odkrywca. Jeden z niewielu podróżników z tego kraju, który podjął próbę odnalezienia Przejścia Północno-Zachodniego.
Miguel był synem Joao Vaz Corte-Reala, półlegendarnego żeglarza, który, jak sądzą niektórzy, był pierwszym Europejczykiem, który dotarł do wybrzeży amerykańskich na całe dwadzieścia lat wcześniej przed Krzysztofem Kolumbem i Johnem Cabotem. Był także starszym bratem znanego portugalskiego odkrywcy Gaspara Corte-Reala.
W 1501 Miguel wyruszył wraz ze swym bratem w podróż do wybrzeży amerykańskich. Dopłynęli wtedy do Labradoru i Nowej Fundlandii. Podczas gdy Gaspar wyruszył w dalszą podróż na południe, z której już nie powrócił, Miguel innym statkiem powrócił do Portugalii. Wobec tajemniczego zaginięcia brata, Miguel zorganizował następnie ekspedycję ratunkową 3 statków, która wyruszyła w maju 1502 z Lizbony. Jednakże, po rozdzieleniu się statków u brzegów Nowej Fundlandi, także statek Miguela zaginął w niewyjaśnionych okolicznościach.
Arne Saknussemm to fikcyjna postać historyczna z książki Juliusza Verne’a Wyprawa do wnętrza Ziemi.
(ur. w XVI w. Reykjaviku na Islandii) - uczony, alchemik, przyrodnik, podróżnik. Był prześladowany przez świętą inkwizycję - wszystkie jego dzieła zostały w 1573 spalone w Kopenhadze za herezję.
Ulryk Werdum (ur. 1632) – fryzyjczyk (Fryzja - Niemcy).
Absolwent Uniwersytetu w Franeker i Heidelbergu. Był współuczestnikiem podróży po I Rzeczypospolitej francuskiego szpiega (księdza Jeana de Courthonne) organizującego opozycję magnacką przeciw Michałowi Korybutowi Wiśniowieckiemu. Prowadził pamiętnik opisujący podróż po Rzeczypospolitej w latach 1671-1672.
Uniezwyklenie - przedstawienie sytuacji lub postaci w sposób oryginalny, odbiegający od norm jego postrzegania w literaturze; ukazanie zwyczajnego elementu tematycznego tak, jakby był on podmiotowi zupełnie nieznany.
Przykład. Szedłem wśród wysokich, złowrogo poruszających się na wietrze koron drzew. Nie wiedziałem dokąd zmierzam, miałem tylko jeden cel - skończyć nareszcie tą podróż - o powrocie do domu z parku podczas wichury.
Podróż do kresu nocy (Voyage au bout de la nuit) – debiutancka powieść Louisa-Ferdinanda Céline’a, która ukazała się w roku 1932. Niedługo po wydaniu została zgłoszona do nagrody Goncourtów. Otrzymała nagrodę Theophraste-Renaudot stanowiącą odznaczenie jury dziennikarzy.
Powieść jest oparta na wątkach autobiograficznych. Początkowo główny bohater jest żołnierzem walczącym w czasie I wojny światowej, następnie przebywa w Afryce i powojennych Stanach Zjednoczonych (w tym czasie odwiedza także Kubę i Kanadę); później zaś powraca do Francji, gdzie zostaje lekarzem.
W swojej wymowie Podróż do kresu nocy stanowi przesycony pesymizmem bunt jak i krytykę wojny; określana bywa jako demaskacyjny “moralitet bez morału”.
Tomasz Kajetan Węgierski (ur. 1756 na Podlasiu, zm. 11 kwietnia 1787 w Marsylii) – polski poeta epoki oświecenia, szlachcic, badacz i podróżnik, tłumacz, satyryk i wolnomularz.
Wokół postaci Węgierskiego panowała atmosfera skandalu i sensacji ponieważ poeta ten w sposób zjadliwy i gwałtowny aktakował wady i niesprawiedliwości swojego wieku oraz wysoko postawione na dworze osoby, nie wyłączając króla. Cała jego twórczość zamyka się w latach siedemdziesiątych. Niektóre utwory ukazywały się na łamach “Zabaw przyjemnych i pożytecznych”, jednak większość pozostała w rękopisach. Uczył się w Collegium Nobilium. Był kancelistą w Departamencie Sprawiedliwości Rady Nieustającej, utracił posadę po opublikowaniu jednego ze swoich utworów satyrycznych i musiał opuścić kraj. Podróżował po Europie i Stanach Zjednoczonych. Charakteryzuje go postawa libertyńsko-epikurejska. Prowadził walkę przeciwko obskurantyzmowi sarmackiemu, był antyklerykałem.
Zmarł w Marsylii w wieku 32 lat.